Grzech Piotrowski

Grzech Piotrowski, to jedna z ciekawszych indywidualności w polskim świecie muzycznym. Postać, którą trudno zamknąć w konkretne ramy, bo jest równocześnie saxofonistą, producentem muzycznym, aranżerem, wydawcą (Alchemik Records), właścicielem Jazzklubu „Mała i czarna”.

Zdobywca wielu prestiżowych nagród, twórca płodny, balansujący na krawędzi jazzu, folkloru, new impresjonizmu i muzyki filmowej. Jego otwarta sceniczna osobowość sprawia, że koncerty przyciągają ludzi a muzyka trafia bezpośrednio do ich wnętrza.
Cechą Grzechowych formacji jest to, że emanują energią, liryką, nostalgią, muzyczną przenośnią i zadumą. Jedocześnie są pełne humoru i muzycznego dystansu. Artysta mocno podkreśla, że jego muzyka jest głęboko zakorzeniona w polskiej tradycji, wschodnim i bałkańskim folklorze oraz klasyce.

Współpracuje m.in. z : Ruth Wilhelmine Meyer, Terje Isungsetem, Arildem Andersenem, Jonem Christensenem, Jornem Simenem Overli, Theodosii Spassovem, Azatem Bikchurinem, Neli Andreeva, Sinikką Langeland, Borysem Szycem, Marcinem Wasilewskim, Pawłem Kaczmarczykiem, Vladiswarem Nadishaną, Bramem Stadhoudersem, Wiesławem Pieregorólką, Marcelem Comendantem, Piotrem Polkiem oraz z zespołami : Akku, Karuzela Group, World Orchestra, Alchemik.

W 1997 r. wraz z Robertem Lutym i Marcinem Murawskim założył zespół Alchemik, który momentalnie stał się objawieniem na polskiej scenie jazzowej. Efektem tej współpracy były koncerty w całej Europie i liczne nagrody na festiwalach jazzowych w Polsce (Jazz nad Odrą-Grand Prix, Jazz Juniors w Krakowie, Pomorska Jesień Jazzowa-Grand Prix) oraz najważniejsza – Grand Prix na festiwalu Jazz Hoeilaart 1997 r. w Belgii. Zespół wydał kolejno trzy albumy : Acoustic Jazz Sextet (1998), Sfera szeptów (2001), Dracula in Bucharest (2004) . W 2000 r. powstaje również bardzo oryginalna formacja „Oxen” grająca muzykę w stylu M-Basic, czego efektem jest album „Nexo” (2002). Zespół ten rozrósł się w 2007 r. do rozmiaru Big Bandu i przyjął nazwę Big Oxen Band.

Kolejne muzyczne kroki Grzecha to solowe płyty: „Sin” (2005) i „Emotronica” (2009) , które uzyskały świetne recenzje i udowodniły, iż jest to muzyk, który podąża swoją indywidualną, oryginalną drogą. W 2007 roku artysta zdobył Grand Prix na Festiwalu Dwa Teatry w Sopocie za muzykę do sztuki ‚Saksofon basowy’ Skvoreckiego. Nagroda ta podsumowała kilkuletnią współpracę Piotrowskiego z Teatrem Polskiego Radia.

Nasi partnerzy: