Jan Ogonowski

Jan Ogonowski,
ur. 1920 – Skrzypek z Glinian koło Ożarowa (woj. Świętokrzyskie), pamiętający najstarszy repertuar tego regionu. Urodził się w Glinianach, mieszka w Łodzi, dokąd przeniósł się na początku w latach 80. po pożarze, w którym spłonęło jego gospodarstwo i dom.
Jego ojciec, Florian Ogonowski, był skrzypkiem (grał też na harmonii półtonowej), prowadził kapelę grającą w typowym dla tych stron składzie z mocną sekcją dętą. Jan Ogonowski gra na skrzypcach od szóstego roku życia – jego pierwszym nauczycielem był ojciec. Jako dziecko grał też na własnoręcznie robionych fujarkach. Już w wieku piętnastu lat brano go jako muzykanta na zabawy. Z czasem sięgał po kolejne instrumenty – między innymi trąbkę, kornet i akordeon. W młodości śpiewał także przez wiele lat w chórze kościelnym (jako tenor), razem ze swoją przyszłą żoną Julią. Miejscowy organista przekazał mu podstawową znajomość nut. Grywał na „grajkach” (potańcówkach), które w Glinianach odbywały się co niedzielę na rynku.
Przez czterdzieści lat grał na weselach – wspomina, że czasem grał „u ojców, u dzieci, a potem na chrzcinach u wnuków”. Ostatnie wesele zagrał z kapelą pod koniec lat 70. Często był nauczycielem dla muzykantów, z którymi grał – zarówno skrzypków, jak i harmonistów, trębaczy. Miał też orkiestrę dętą, z którą występował podczas uroczystości kościelnych. Repertuar Ogonowskiego jest szeroki i obejmuje przede wszystkim dawne melodie taneczne wschodniej Kielecczyzny i Powiśla (powiślaki i zawiślaki, „światówki”, „wędrowce”). Zna także wiele polek, mazurków, a także nowszych melodii, które z czasem wchodziły do repertuaru wiejskich kapel (fokstroty, tanga, walczyki).

Nasi partnerzy: