Kapela Dudziarzy Wielkopolskich

Istniejąca nieprzerwanie od  ponad 60-lat jest spadkobiercą najlepszych polskich tradycji sztuki dudziarskiej. Powstała zaraz po wojnie, z inicjatywy braci Jana i Stanisława Wawrzyniaków z Dobieżyna spod Buku. Skupili oni wokół siebie muzyków ludowych zamieszkujących dawniej okolice Poznania, a później także i miasto. Wielu członków kapeli nie tylko grało, ale i budowało dudy.

Umiejętności dzisiejszej kapeli to rezultat przekazu międzypokoleniowego kilku muzykanckich rodów, przede wszystkim Wawrzyniaków, Dukatów, Grocholskich, Wasielewskich. Zarówno repertuar jak i umiejętność gry na dudach i skrzypcach podwiązanych, od początku istnienia Kapeli Dudziarzy Wielkopolskich aż po dziś przekazywane są w sposób tradycyjny, metodą przekazu mistrz-uczeń, bez użycia zapisu nutowego. Fakt, że pierwsze pokolenie kapeli naukę gry na dudach i skrzypcach podwiązanych pobierało jeszcze w okresie międzywojennym, od mistrzów urodzonych w XIX wieku, pozwolił na zachowanie autentycznej, dawnej dudziarskiej tradycji i przekazanie jej swoim następcom w postaci niemal niezmienionej.

Zmienił się natomiast kontekst sytuacyjny: wiejskie dożynki zastąpiono dożynkami regionalnymi bądź centralnymi, a zabawy w karczmie – koncertami festiwalowymi. Nowe realia funkcjonowania muzyków w środowisku miejskim, w nurcie festiwalowo-konkursowym spowodowały pewne zmiany – między innymi zwielokrotnienie tradycyjnego, dwuosobowego składu: dudziarz-skrzypek. Tak wiec poznańska kapela, w szczytowym okresie swego rozwoju (lata 60./70.) liczyła nawet kilkanaście osób, z wyodrębnieniem grupy starszych i młodszych muzyków. Dziś instruktorem kapeli jest Romuald Jędraszak.
W swoim repertuarze kapela posiada tradycyjne wiwaty, marsze, polki, oberki, głównie z okolic Poznania, Buku i Kościana.

Nasi partnerzy: